Με την Αριστερά της Ανατροπής και της νέας κομμουνιστικής προοπτικής
27.09.09

Άρθρο του Δημήτρη Δεσύλλα, υποψήφιου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Β΄ Αθήνας και μέλος της Π.Ε. του ΝΑΡ, πρ. ευρωβουλευτής.

. 

Πολλά θα κριθούν στις εκλογές της επόμενης Κυριακής. Το μετεκλογικό πολιτικό τοπίο και οι νέοι πολιτικοί συσχετισμοί. Οι νέες δυσκολίες αλλά και κάποιες δυνατότητες και ελπίδες για απόκρουση και ανατροπή της νέας, καταιγιστικής, αντιλαϊκής επιδρομής. Κυρίως η απάντηση στο κρίσιμο ερώτημα: Με ποιο εργατικό κίνημα και με ποιά Αριστερά στους νέους αγώνες από τη Δευτέρα 5 Οκτώβρη;

Η Ν.Δ. και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ζητάνε νωπή και φρέσκια, ισχυρή και «αυτοδύναμη» λαϊκή εντολή. Για να εφαρμόσουν πιο αποφασιστικά μια μπαγιάτικη, χρεοκοπημένη και καταδικασμένη πολιτική. Σε φρέσκια και πιο επικίνδυνη, λόγω της κρίσης, αντιλαϊκή εκδοχή.

. 
Η κυβέρνηση της Ν.Δ. βούλιαξε στο βάλτο των σκανδάλων, των Βατοπεδίων, των σεμνών "νταβατζήδων" και των ταπεινών "κουμπάρων". Έπεσε στη δίνη της βαθιάς και δομικής καπιταλιστικής κρίσης και των αστικών προσπαθειών για διέξοδο απ΄ αυτήν. Καταποντίστηκε στα κύματα της εργατικής αγανάκτησης, της νεολαιίστικης οργής και της λαϊκής διαμαρτυρίας. Κύματα που σηκώθηκαν από τους εργατικούς αγώνες και τα αγροτικά μπλόκα της προηγούμενης περιόδου, τους αγώνες για την παιδεία και το άρθρο 16, από τη νεολαιίστικη έκρηξη του Δεκέμβρη. Κύματα που τα είδαμε να ξεσπάνε και στις Ευρωεκλογές. Ακόμα, η Ν.Δ. θυσιάστηκε στο βωμό των αστικών επιδιώξεων για αποτελεσματικότερη προώθηση της νέας αντεργατικής επίθεσης που, λόγω της κρίσης, θα είναι καταιγιστική. Όλοι αυτοί οι παράγοντες σε αλληλεπίδραση οδήγησαν στις πρόωρες εκλογές. ΄Ομως, οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν ξεμπέρδεψαν οριστικά με τη Ν.Δ. Η Ν.Δ. θα προσπαθήσει να ανασυγκροτηθεί και να επανέλθει αργότερα, δριμύτερη στο αντιλαϊκό έργο της, αυτοδύναμη ή σε συμμαχία με το ακροδεξιό δεκανίκι της και το "λαγό" της, που είναι το ΛΑ.Ο.Σ. Γι΄ αυτό, Ν.Δ. και ΛΑ.Ο.Σ. πρέπει να μαυριστούν ανηλεώς και μαζικά στις εκλογές της Κυριακής.
Οι κυρίαρχοι αστικοί κύκλοι επέλεξαν, προκρίνουν και προωθούν αυτοδύναμη κυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ., για να αποσπάσουν μια ευρύτερη εργατική συναίνεση και λαϊκή συνενοχή στη νέα αντιλαϊκή επιδρομή. Για να ενσωματώσουν και να εκτονώσουν τη διευρυμένη και βαθύτερη εργατική αγανάκτηση και λαϊκή διαμαρτυρία. Για να καθηλώσουν τη νέα ριζοσπαστικοποίηση - πολιτικοποίηση. Με δυό λόγια, προκρίνουν μια κυβέρνηση πιο ικανή για τους «πάνω» και πιο επικίνδυνη για τους «κάτω»! Γιατί ο Καραμανλής δεν πείθει με την ωμότητα της αντιλαϊκότητάς του! Γενικότερα, προωθούν μια συνολικότερη νεοσυντηρητική αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού: Αυτοδύναμη Κυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ., στα πλαίσια ενός ισχυρού αστικού δικομματισμού και διπολισμού (Ν.Δ. - ΛΑ.Ο.Σ. και ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Οικολόγοι ή ΠΑ.ΣΟ.Κ. - ΣΥΝ.), με υποταγμένο εργατικό κίνημα και με ενσωματωμένη και αναποτελεσματική Αριστερά. Γι΄ αυτό, είναι καταιγιστική η προσπάθεια αστικών επιτελείων και Μ.Μ.Ε. για δήθεν «αναγκαιότητα» νέων, σκληρών, αντιλαϊκών μέτρων.
Οι εργαζόμενοι και η νεολαία, όχι μόνο δεν πρέπει να έχουν αυταπάτες ούτε «να τσιμπήσουν» στο αστικό σχέδιο. Αντίθετα, οφείλουν να καταψηφίσουν μαζικά και να καταδικάσουν αποτελεσματικά το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Για πολλούς λόγους : Γιατί το ΠΑ.ΣΟ.Κ. άνοιξε το δρόμο στις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που υλοποίησε η Ν.Δ. (ιδιωτικοποιήσεις, ελαστικές εργασιακές σχέσεις, αντιασφαλιστική επίθεση, αντιδραστική αναμόρφωση της αγροτικής πολιτικής της Ε.Ε. μέχρι το 2013, που έγινε με προεδρία Σημίτη στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. στη Χαλκιδική το 2003 κ.ά.). Γιατί, επί 5 χρόνια πρόσφερε απλόχερα την «μαϊμού» αντιπολίτευση του - άτυπη συγκυβέρνησή του στη Ν.Δ. Γιατί πολλές φορές στις κρίσιμες στιγμές «βγήκε από τα δεξιά» στη Ν.Δ. (π.χ. Σχέδιο Ανάν, Ευρωσύνταγμα, ανασφάλιστη εργασία νεολαίας, ιδιωτικά Πανεπιστήμια και άρθρο 16 του Συντάγματος, «μη νομιμότητα» αγροτικών επιδοτήσεων της Ε.Ε., «μηδενική ανοχή» στους μετανάστες κ.ά.). Κυρίως γιατί η επερχόμενη κυβέρνησή του θα εφαρμόσει την ίδια αντιλαϊκή πολιτική, λόγω της ανεπίστρεπτης νεοσυντηρητικής του μετάλλαξης και λόγω της κρίσης.
Είναι ανεδαφικό, οι εργαζόμενοι να ελπίζουν ότι θα αντισταθούν στην επερχόμενη αντεργατική καταιγίδα, δίνοντας ψήφο στο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ.  Η βαθύτερη αιτία της χρεοκοπίας και της κρίσης του είναι ότι αρνείται τη ρήξη, την ανατροπή, την επανάσταση. ΄Οτι επιμένει στο αντινεοφιλελεύθερο πρόγραμμα και μέτωπο, που δοκιμάστηκε και απέτυχε παταγωδώς και παντού, είτε ως πολιτική γραμμή στα κινήματα, είτε ως διαχείριση και συνδιαχείριση (π.χ. Γαλλία, Ιταλία). Ότι παραμένει συνένοχος και σιδηροδέσμιος στη φιλο-Ε.Ε. διαχειριστική πολιτική που προωθεί πανευρωπαϊκά το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Αυτή η πολιτική είναι που τον σπρώχνει στην αγκαλιά της συνδιαχείρισης και της συγκυβέρνησης με το σημερινό ή με κάποιο καλύτερο (ανύπαρκτο) ΠΑ.ΣΟ.Κ., στις υπάρχουσες συγκυβερνήσεις μαζί του σε Δήμους, Νομαρχίες, Συνδικάτα. Γι΄ αυτό, είναι εντελώς απαράδεκτο ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ να περιφέρει κάθε τετραετία στις εκλογές, το «δίσκο της επαιτείας» του 3% και της κινδυνολογίας της εξόδου του απ΄ τη Βουλή, στους ευαίσθητους αριστερούς ανθρώπους!  Είναι εξαιρετικά απίθανο ότι θα χρησιμοποιήσει αυτό το 3% για αντιπολίτευση στη νέα κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Δεν είναι ρεαλιστικό οι εργαζόμενοι να προσδοκούν ότι θα αντεπιτεθούν και θα νικήσουν με το Κ.Κ.Ε. και με το αντιμονοπωλιακό (διαταξικό) μέτωπο της «λαϊκής οικονομίας - εξουσίας», που τάχα θα γίνει χωρίς επανάσταση, δηλαδή στο έδαφος του καπιταλισμού! Το Κ.Κ.Ε. ταυτίζει την πολιτικοποίηση και τις νίκες του κινήματος αποκλειστικά με τη δική του εκλογική ενίσχυση. Υποτάσσει το κίνημα στο κόμμα, δεν θέλει κόμμα για την ανάπτυξη του κινήματος. Γι΄ αυτό, ηγείται στον «κανιβαλικό» ενδοαριστερό «εμφύλιο», εμποδίζοντας έτσι σοβαρά την ενότητα της εργατικής τάξης, την αναγκαία κοινή αριστερή δράση και κυρίως την απόκρουση και ανατροπή της αντιλαϊκής επίθεσης. Αρνείται τη στοιχειώδη αυτοκριτική για την πορεία του. Επιμένει να ταυτίζει με σοσιαλισμό - κομμουνισμό ό,τι χρεοκόπησε και παταγωδώς κατέρρευσε σε Ανατολή και Δύση, ό,τι δυσφήμισε και συκοφάντησε τη μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση και τις ευγενικές, απελευθερωτικές κομμουνιστικές ιδέες. Εμποδίζει έτσι σοβαρά την κομμουνιστική επαναθεμελίωση και επανεξόρμηση (Προγράμματος, Κινήματος, Κόμματος) που απαιτεί η εποχή μας.
 
 
Στις συνθήκες αυτές, η μόνη ρεαλιστική πρόταση για τις εκλογές και για τους αγώνες της επόμενης μέρας είναι αυτή που προβάλλει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Η ουσιαστική συμβολή σε ένα νέο, ταξικά αναγεννημένο και ανασυγκροτημένο, νικηφόρο εργατικό κίνημα, συνολικό αντίπαλο δέος απέναντι στην αστική πολιτική, αντί για τη σημερινή υποταγή, αστικοποίηση και εκφυλισμό του. Η συμβολή σε μια μαχητική, εργατική, αριστερή αντιπολίτευση, που είναι άμεση ανάγκη των εργαζομένων, για απόκρουση και ανατροπή της αντεργατικής-αντιλαϊκής επιδρομής Κεφαλαίου - Ε.Ε. - Κυβέρνησης. Για νέες κατακτήσεις, για ανατροπή των αρνητικών πολιτικών συσχετισμών, από τη σκοπιά της αντικαπιταλιστικής επανάστασης και στην προοπτική της εργατικής δημοκρατίας και της σύγχρονης κομμουνιστικής κοινωνίας. Κυρίως η συμβολή σε μια ΄Άλλη Αριστερά, σκεπτόμενη και μαχόμενη, βαθιά δημοκρατική και αυτοκριτική, εργατική μετωπική και ενωτική, ανεξάρτητη και αντιδιαχειριστική, διεθνιστική αντικαπιταλιστική και αντιιμπεριαλιστική, επαναστατική. Σύγχρονη Κομμουνιστική Αριστερά, που απαιτούν οι ανάγκες των εργαζομένων και η εποχή μας. Εποχή εκρηκτικών αντιθέσεων, πρωτόγνωρων δυσκολιών αλλά και νέων δυνατοτήτων, για να απελευθερωθεί και να ευτυχήσει ο εργαζόμενος άνθρωπος, να ζήσει σε πλήρη αρμονία με τη φύση, «το ανόργανο σώμα του». Εποχή της τέταρτης τεχνολογικής επανάστασης με τους υπολογιστές και τη βιοτεχνολογία (μετά τον τροχό, τον ατμό και τον ηλεκτρισμό). Εποχή της όσο ποτέ άλλοτε μορφωμένης , επιστημονικά καταρτισμένης, ποιοτικά ανώτερης και αριθμητικά πολυπληθέστερης εργατικής τάξης (πλειοψηφίας του παγκόσμιου πληθυσμού). Εποχή των νέων δυνατοτήτων στρατηγικής εργατικής αντεπίθεσης, με ένα νέο κομμουνιστικό πρόγραμμα, κίνημα, κόμμα. Που θα συγκινήσει και θα εμπνεύσει τους εργαζόμενους και τη νεολαία, αντί για τα απωθητικά και αποπνικτικά λιβανίσματα στα παλιά εικονίσματα!
Δεν ετεροκαθοριζόμαστε από την τραγική, προγραμματική και άμεσα πολιτική, ανεπάρκεια ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ. Αυτοκαθοριζόμαστε από τις σύγχρονες εργατικές ανάγκες, τις εκρηκτικές αντιθέσεις του καιρού μας, τις νέες επαναστατικές δυνατότητες της εποχής μας. Δεν ισχυριζόμαστε ότι εμείς, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή το ΝΑΡ είμαστε η σύγχρονη Κομμουνιστική Αριστερά. Έχουμε πλήρη συνείδηση και συναίσθηση των ορίων και των αντιφάσεών μας, των ανεπαρκειών αλλά και των δυνατοτήτων μας. Πιστεύουμε ειλικρινά, πονάμε και παλεύουμε για τη μεγάλη στρατηγική αυτή υπόθεση. Γι΄ αυτό, απαιτούμε από τους πρωτοπόρους εργαζόμενους και νεολαίους, από όλους τους σκεπτόμενους αριστερούς ανθρώπους, ολόπλευρη στήριξη, συμπόρευση, συστράτευση και τουλάχιστον ψήφο στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στις κρίσιμες εκλογές της Κυριακής. Θα είναι ένα μικρό, αλλά ουσιαστικό βήμα μπροστά, για νικηφόρους εργατικούς αγώνες, για την κοινή δράση της Αριστεράς. Κυρίως για τη συγκρότηση του πόλου - μετώπου της Αριστεράς της Ανατροπής και της νέας Κομμουνιστικής Προοπτικής.
Τελευταία ανανέωση ( 27.09.09 )